ที่โกยผง

สุดท้ายก็ลุกขึ้นมาเขียนจนได้ - -"

เมื่อวันจันทร์หลังไปนั่งติวโอลิมปิกอยู่นับชั่วโมง(ความจริงคือเข้าไปนั่งเอ๋อ - -")

ผ่านร้านหนังสือในสถานีบีทีเอส

เจอเล่มนี้

(เอารูปมาจากเว็บของอะเดย์นั่นแหละ)

ดูหน้าปกแบบไม่รู้จักว่าคนขึ้นปกคือใคร - -" 

อืม

เดี๋ยวชีวิตตูก็คงจะวนๆอยู่แถวๆนี้แหละ(เพราะหลังจากนี้จะซ้อมทำแล็บกันอีกนาน - -")

อ่านผ่านๆอยู่ตรงสถานีบีทีเอส

คือ

ตูเป็นคนที่อยากเข้าคณะวิทยาเคมีมานานแล้ว(ที่จริงอยากเข้าตั้งแต่หลังไปค่ายโอนั่นแหละ - -")

แต่ว่าทางบ้านจะเชียร์ให้เข้าวิศวะมากกว่า

คืออาจจะพูดได้ว่า วิศวะเคมีมันก็มี แต่ยังไงมันก็เรียนไม่เหมือนกันอยู่ดี

การที่อยู่ดีๆจะมีคนมาบอกว่า เฮ้ย อย่าเรียนโน่น อย่าเรียนนี่เลย ไม่มีอนาคตหรอกว่ะ

มันอาจจะไม่มีอนาคตจริงๆในเวลานี้ แต่อีกสิบปีคนที่เรียนมาทางสายนี้อาจจะเป็นที่ต้องการก็ได้

อีกอย่าง ตูว่าอยู่ดีๆจะเข้าวิศวะเลยมันดูสิ้นคิดว่ะ

อาจจะเถียงก็ได้ว่า เข้าสายวิทย์มันก็ดูสิ้นคิดเหมือนกัน

แต่ที่ตูเข้าสายวิทย์ก็เพราะว่าอยากเรียนเคมีเนี่ยแหละ(เรื่องจริง)

ดังนั้น

ทุกคนมาอยู่วิทยาเคมีกะตูมา 555+

อ่านไปก็นึกขึ้นมาได้ว่า

เฮ้ย

มันถึงเวลาประกาศผล a day station จากเล่ม 94 แล้วนี่หว่า

ที่ให้เขียนการทำแล็บที่ประทับใจแล้วตูก็เขียนส่งไปด้วยน่ะ

แน่นอน

ตูก็รีบเปิดไปหน้า 184 ทันที(เอ้าเปิดตามสิลูก)

ลุ้นมาก

พอเปิดเจอ

โอ้ว

มันได้ลงด้วย >w<

เดี๋ยวเขาก็จะส่งดินมาที่บ้านตูสินะ - -"

จบ

(พุธหน้าก็สัปดาห์วิทย์แล้ว - -")